برای دیدن به ادامه ی مطلب بروید.
کِرمینه[۱] یا لارو به نوزاد کرمیشکل حیواناتی که دگردیسی کامل دارند (مانند حشرات و دوزیستان) گفته میشود. شکل آن هیچ شباهتی به حشره بالغ نداشته و از نظر دگردیسی تغییرات فیزیولوژیکی و ریختشناختی قابل توجهی را متحمل میشود.
در کرمینه معمولاً سه قسمت سر، سینه و شکم مشخص هست. از نظر محیط زندگی و رژیم غذایی لاروها فوق العاده متنوع هستند. حشرات در مرحله کرمینهای دارای قدرت تغذیه و تخریب فراوان هستند. لاروهای نوزاد که از تخم خارج میشوند اغلب بلافاصله شروع به تغذیه میکنند ولی گاهی تا مدتی از تغذیه خودداری میکنند. لارو حشرات هنگام تغذیه رشد و نمو کرده، ازدیاد حجم پیدا میکنند و سپس پوستاندازی میدهند. فاصلهٔ میان دو پوستاندازی را یک سن (Instar) لاروی میگویند. تعداد بارهای پوستاندازی در گونههای مختلف، متفاوت ولی برای یک گونه معمولاً ثابت است مگر در موارد استثنایی که تحت تأثیر گرما و رطوبت و سایر شرایط خارجی ممکن است تعداد آن متغیر باشد.
از شاخصترین حشرات در این باره میتوان به خانوادههایپروانهها، سوسکها و دوبالان (مگسها) اشاره کرد.
نوزاد حشرات بدون دگردیسی را که از نظر شکل شبیه والدین بوده و تنها از نظر جثه کوچکترند پوره (به انگلیسی: Nymph) مینامند مانند حشرات متعلق به خانوادهٔ ملخها.
