احمد بهمنیار در سال 1262 ، در شهر کرمان به دنیا آمد. وی نزد پدر خود ادبیات فارسی و عربی و فقه و اصول و فلسفه و ریاضیات را آموخت و ضمن تحصیل ، زبان ترکی استانبولی و انگلیسی را نیز فراگرفت. همزمان با نهضت مشروطه خواهی ایران روزنامه ای تحت عنوان « دهقان » را و تا مدت دوسال ادامه یافت. وی با شروع جنگ جهانی اول از کرمان به فارس تبعید گردید و مدت چهارده ماه و هفت روز زندانی شد. بهمنیار مدتی به سمت تفتیش اداره تریاک ، مامور خراسان شد و پس از هفت سال ماموریت در آنجا ، در سال 1303 به تهران بازگشت. در سال 1305 به خدمت وزارت معارف در آمد و مامور تبریز گردید. او در آنجا ریاست درالمعلمین را به عهده داشت و چون در سال 1306 به تهران آمد به دعوت وزارت عدلیه شغل وزارت را اختیار کرد و مدت دو سال در قزوین و همدان در مسند قضاوت خدمت کرد. در سال 1310 به تدریس زبان و ادبیات عربی در دارالمعلمین عالی تبریز مشغول گردید و ضمن آن در مدرسه عالی سپهسالار نیز تدریس می نمود. بهمنیار پس از تاسیس دانشگاه در سال 1313 به استادی زبان و ادبیات عربی برگزیده شد و مدت بیست سال ، پایان عمر را یکسره در محیط دانش و ادب به سر برد. او همچنین در سال 1321 به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران در آمد و در سال 1332 به ریاست انجمن تالیف و ترجمه که از موسسات وابسته به دانشگاه بود ، برگزیده شد. استاد احمد بهمنیار در روز دوازدهم آبان ماه 1334 ، در تهران درگذشت.
 والدین و انساب: آقامحمدعلی ، پدر استاد بهمنیار مردی فاضل و در علوم ریاضی قدیم و فنون ادبی عالم بود. وی دارای رساله ای در صرف و نحو زبان عربی تهیه نمود که خلاصه ای از رساله ای صرف ونحو حاج محمدکریم خان کرمانی بود.
 تحصیلات رسمی و حرفه ای: بهمنیار نزد پدر خود ادبیات فارسی و عربی و فقه و اصول و فلسفه و ریاضیات را آموخت و ضمن تحصیل ، زبان ترکی استانبولی و انگلیسی را نیز فراگرفت.
 خاطرات و وقایع تحصیل: همزمان با تحصیل بهمنیار درحوزه علمیه شهر کرمان ، نهضت مشروطه خواهی ایران به اوج خود رسیده بود ، او نیز به سبب جوانی و وجود زمینه های فکری ، به میدان مبارزه و سیاست وارد شد. وی با شروع جنگ جهانی اول از کرمان به فارس تبعید گردید و مدت چهارده ماه و هفت روز زندانی شد.
 فعالیتهای ضمن تحصیل: ورود بهمنیار به صحنه ی سیاست باعث انتشار روزنامه ای تحت عنوان « دهقان » گردید. این روزنامه از سال 1289 ( 1329 ق ) در کرمان منتشر شد و تا مدت دوسال ادامه یافت.
 استادان و مربیان: بهمنیار نزد پدر خود. تحصیلات مقدماتی را آغاز کرد.
 زمان و علت فوت: استاد احمد بهمنیار در روز دوازدهم آبان ماه 1334 ، در تهران درگذشت.
 مشاغل و سمتهای مورد تصدی: بهمنیار مدتی به سمت تفتیش اداره تریاک ، مامور خراسان شد و پس از هفت سال ماموریت در آنجا ، در سال 1303 به تهران بازگشت. در سال 1305 به خدمت وزارت معارف در آمد و مامور تبریز گردید. او در آنجا ریاست درالمعلمین را به عهده داشت و چون در سال 1306 به تهران آمد به دعوت وزارت عدلیه شغل وزارت را اختیار کرد و مدت دو سال در قزوین و همدان در مسند قضاوت خدمت کرد. بهمنیار در سال 1321 به عضویت پیوسته فرهنگستان ایران در آمد و در سال 1332 به ریاست انجمن تالیف و ترجمه که از مؤسسات وابسته به دانشگاه بود ، برگزیده شد.
 فعالیتهای آموزشی: استاد احمد بهمنیار در مدارس کرمان و بم علوم ادبی تدریس می کرد. در سال 1310 به تدریس زبان و ادبیات عربی در دارالمعلمین عالی تبریز مشغول گردید و ضمن آن در مدرسه عالی سپهسالار نیز تدریس می نمود. پس از تاسیس دانشگاه در سال 1313 به استادی زبان و ادبیات عربی برگزیده شد و مدت بیست سال پایان عمر را یکسره در محیط دانش و ادب سپری نمود.
 سایر فعالیتها و برنامه های روزمره: بهمنیار در مدت اقامت در خراسان ، در شهر مشهد با ادیبان و شاعران بزرگ خراسان مانند ادیب پیشاوری نشست و برخاست داشت و این امر در پختگی طبع مؤثر افتاد و در ادب فارسی آزموده تر و چیره دست تر شد. او در همین زمان روزنامه ی « فکر آزاد » را از سال 1301 تا دوسال بعد انتشار داد و چون ماموریت اداره ی وی در خراسان به پایان رسید ، در سال 1303 به تهران بازگشت و به نشر سال سوم روزنامه « فکرآزاد » پرداخت.
 آرا و گرایشهای خاص: بهمنیار در زبان عربی و دقائق زبان فارسی استاد بود. تسلط وی دریافتن لغات فارسی در برابر لغات عربی از دیگر خصوصیات او بود.